پرسپولیس یک تیم نیست ، سبک زندگی است

محمدامین کاظمیان در مورد این فصل فوتبالی، چالش‌های آن و ادامه فصل و شرایط حاکم بر ایران در ماه‌های اخیر صحبت‌های ویژه‌ای را مطرح کرد که ماحصل آن را می‌توانید در زیر بخوانید:

با چند ماه دوری از فوتبال چه می‌کنید؟

واقعا شرایط سختی است. دل همه ما برای فوتبال تنگ شده است. درست در اوج بازی‌ها و رقابت‌ها بودیم که جنگ آغاز شد و همین مساله باعث شد مجبور باشیم این دوران سخت را تحمل کنیم. به هرحال وقتی پای منافع ملی و کشور در میان باشد، همه باید به سهم خود شرایط و سختی‌ها را تحمل کنیم تا بتوانیم دوباره به روال عادی و روز‌های خوب برگردیم.

تا به حال شرایط این چنینی را تجربه کرده بودی؟

نه، از شروع دوران فوتبالم تا به امروز این قدر زمان طولانی مدت نبود که از فوتبال دور باشم و واقعا روز‌هایی سختی را داشتیم، اما همان طور که گفتم منافع ملی به گونه‌ای است که اولویت کنونی جامعه مسائل دیگری است. امیدوارم شرایط ختم به خیر شود و همه چیز خیلی زود به روال عادی برگردد و همه مردم ایران در صلح و آرامش با حرکت دوباره فوتبال، با حضور هواداران بتوانیم همه مان از فوتبال و زیبایی هایش لذت ببریم.

پرسپولیس جزو معدود تیم‌هایی بود که مصرانه خواستار ادامه بازی‌ها بود، در این مورد صحبت می‌کنی؟

پرسپولیس در بین تیم‌های لیگ برتر، بیشترین درخواست و عزم را برای ادامه بازی‌ها داشت. ما جزو تیم‌هایی بودیم که با وجود این که کادرفنی و بازیکنان خارجی مان را نداشتیم تمرینات مان را جدی شروع کردیم و مقابل خیلی از تیم‌ها ایستادیم و خواستیم بازی‌های لیگ ادامه پیدا کند. پرسپولیس تیمی بود که از تعطیلی بازی‌ها بیشترین ضرر را کرد چرا که اگر بازی‌ها ادامه داشت، بدون شک پرسپولیس از شانس زیادی برای قهرمانی و کسب سهمیه برخوردار بود. به همین دلیل مصمم بودیم بازی‌ها حتما ادامه پیدا کند تا حقی از هیچ تیمی به خصوص پرسپولیس ضایع نشود.

با توجه به پیشنهاد‌ها و راهکار‌هایی که در این مدت اراده شد، به نظرت عادلانه‌ترین و بهترین راه برای تعیین سرنوشت لیگ برتر و سهمیه‌های آسیایی اش چیست؟

قطعا برگزاری ادامه بازی ها. این که سرنوشت لیگ بخواهد با برگزاری بازی‌های چندجانبه یا استناد به جدول فریز شده لیگ تعیین شود، اصلا عادلانه نیست. باید شرایطی فراهم بیاید که همه تیم‌ها از شانس قهرمانی و آسیایی شدن برخوردار باشند و تعیین سرنوشت لیگ در زمین و مستطیل سبز روشن شود نه روی کاغذ و براساس تصمیم گیری خارج از زمین بازی.

حالا کمی از وضعیت خودت در پرسپولیس صحبت کن. از امین کاظمیان پرسپولیس رضایت داری؟

در این فصلی که به پرسپولیس آمدم و در خدمت این تیم و هوادارانش بودم، تلاشم این بود که هر زمان برای تیم محبوبم بازی کردم بهترین خودم باشم و بتوانم دینم را به این تیم ادا کنم و در راه تحقق این مساله تمام تلاشم را هم به کار گرفتم. با این اوصاف خودم شخصا از وضعیتم راضی نبودم و دوست داشتم برای پرسپولیس مهره مثمرثمرتری باشم. به هرحال من تلاشم را بیشتر می‌کنم تا شرایطم را تغییر بدهم و بتوانم دل هواداران این تیم را شاد کنم.

امین کاظمیان آلومینیوم و امین کاظمیان پرسپولیس چه تفاوت‌هایی با هم دارند؟

از دید من پرسپولیس یک تیم نیست یک سبک زندگی است که من از حضور در آن لذت می‌برم و خوشحال هستم رویای دوران کودکی‌ام تحقق پیدا کرد و به عضویت این تیم درآمدم. به هرحال شرایط تیمی مثل پرسپولیس که بدون اغراق ۵۰-۴۵ میلیون هوادار دارد، شرایط خاصی است و من هم برای این که بتوانم در این تیم بزرگ به شرایط ایده آل برسم، زمان نیاز دارم. به هرحال تلاش من این است که این زمان را به حداقل برسانم.

درحالی در پست وینگر راست در پرسپولیس بازی می‌کنی که در این مدت دفاع راست‌های مختلفی از جمله سهیل صحرایی، یعقوب براجعه، دنیل گرا و حتی در برهه‌ای میلاد محمدی را پشت سرخودت داشتی. این مساله در وضعیت فنی و فوتبالی است چقدر تاثیر داشت؟

در فصل جاری شرایط به گونه‌ای بود که پرسپولیس در دفاع راست با چالش‌هایی رو‌به‌رو بودیم. به هرحال تمام این نفرات جزو بازیکنان خوب هستند و همه ما در تلاش بودیم با ایجاد هماهنگی بیشتر در شرایط و وضعیت فنی مان، نتایج و عملکرد بهتری را از خود به نمایش بگذاریم. در این شرایط از بدشانسی ما لیگ نیمه کار ماند و نتوانستیم این هماهنگی را بهتر از قبل کنیم.

در روز‌هایی که کشور در شرایط جنگی و خاص بود جزو چهره‌های ورزشی به شمار می‌رفتی که همراه مردم بودی. در این مورد برای مان بگو!

همه ما فرزندان این آب و خاک هستیم که به کشورمان عرق داریم. یک زمان برای پیراهن این کشور می‌جنگیم و زمانی هم برای خاک مان. در این مدت مردم ما در کنار هم بودند و با اتحادشان خیلی مسائل را ثابت کردند. من دست تک تک این مردم را می‌بوسم و امیدوارم مسئولان قدر این مردم را بیشتر بدانند و شرایط را برای رفاه این مردم فراهم بیاورند و این مردم را فراموش نکنند و صدشان را برای آنها بگذارند. امیدوارم روزی فرا برسد که همه مردم ایران در رفاه و آرامش در کنار هم زندگی کنند.