هفت ورزشی: نسل قدیمی فوتبالدوستان "مجتبی محرمی" را می شناسند و نیازی به معرفی تازه ندارد اما این گفت و گو- گزارش، شاید بتواند مجتبی محرمی کنونی و قهر امروزش با فوتبال و دلایل آن را بازگو کند.
باورش خیلی سخت است اما بهترین مدافع چپ تاریخ فوتبال ایران و پرسپولیس، چهارشنبه گذشته در منزل بوده، برق هم قطع نشده اما ترجیح داده دربی نگاه نکند!
مدافعی که الگویش پُل برایتنر آلمانی بود اما دیه گو مارادونا را می پرستید و هنوز هم به سبک اسطوره آرژانتینی دو ساعت به دست های چپ و راستش می بندد!
بازیکن فراموش نشدنی پرسپولیس و تیم ملی ایران که کمی چموش بود و شیطنت هایش ورد زبان ها بود اما محرمی، در بعد فنی هم از بهترین های فوتبال ایران در دفاع چپ،هافبک چپ و حتی دفاع آخر بوده و دو بار در تیم منتخب سال آسیا جای گرفته است!
ستاره ای که هنوز سکوهای پرسپولیسی نام او را فریاد می کشند و از غیرت، وفاداری و تعصب اش حرف می زنند غافل از آن که...
اسطوره حال و حوصله ندارد، قیصر فوتبال ایران شکسته و از درون فروریخته است؛ نه دل و دماغ دیدن دربی دارد و نه حتی فوتبال و...
اعجوبه ای که باشگاه کشاورز به پایش حسابی پول می ریخت و بانک تجارت به اندازه خرید ۶ آپارتمان با او قرارداد می بست امروز... نوشتن خیلی سخت می شود وقتی بدانید عرصه بر یک ستاره، یک اسطوره و یک چهره محبوب در تاریخ فوتبال ایران چنان تنگ شده که خط تلفن خود را فروخته تا پول پیش و کرایه صاحبخانه را بدهد چه می توان گفت و نوشت؟
قصه، قصه پرغصه از مردی است که ظهر جمعه گذشته سفره دلش را برای ما باز کرد تا ساعت ها به فکر فرو برویم!
این شما و این هم آنچه بین نگارنده و دوست قدیمی خودم مجتبی محرمی گذشت؛ روایتی تلخ به زبان محاوره و جنوب شهری تهران!
بدون هیچ مقدمه و آسمون و ریسمون بافتن، می خوام ازت درباره دربی 107 بپرسم؟ چه طور بود؟
دربی؟ باور می کنی ندیدم!
(با تعجب فراوان) مگه میشه داداش؟! گرفتی ما رو؟
(با صدایی گرفته) مهدی جون (یکتا) به جون خودت ندیدم! تو بمیری ندیدم!
(با ناباوری) آخه یعنی چی؟ شوخی میکنی دیگه؟!
دارم تو بمیری میزنم! ندیدم دیگه!
مگه توی خونه نبودی؟
چرا، توی خونه بودم روزچهارشنبه!
برق خونه ات رفته بود؟!
(بلافاصله) نه داداش! میگم نه بیرون بودم، نه جایی بودم و نه برق رفته بود!
تلویزیون که خراب ...
نه! اتفاقا تلویزیون خونه ام هم سالم سالم بود. دوس نداشتم فوتبال تماشا کنم و نشستم و فیلم سینمایی دیدم!
چه فیلمی؟!
ولش کن حالا! فیلم سینمایی دیدم دیگه... کلی هم کیف کردم از دیدن فیلم سینمایی!
ایرانی بود یا خارجی؟!
(کمی جدی تر) کلید کردی ها! ایرانی بود ... راحت شدی؟!
بحث راحتی من نیست برادر! میگم باور نمی کنم مجتبی محرمی اسطوره پرسپولیس با اون همه سابقه ملی و باشگاهی، دربی رو ندیده باشه؟
باور کن! الان مردم مشکل اقتصادی دارن و نون ندارن بخورن، شرایط واقعا سخت شده و ... حالا کدوم استقلال؟ کدوم پرسپولیس؟ اصلا کی حالشو داره فوتبال تماشا کنه ... خود من ... (ساکت می شود!)
چرا ساکت شدی؟!
(با بی تفاوتی) ولش کن بابا!
داشتی چی میگفتی؟ خودت چی؟ چرا حرفتو خوردی؟
(حرفی نمی زند و سعی می کند سکوت کند!)
راستی اول اون خط تلفن همراهت رو گرفتم که طرف گفت واگذار شده و ... این یکی رو هم از دوستای مشترک گرفتم؟
آره، اون خط....0912113 رو فروختم!
چرا؟! همه با اون خط پیدات میکردن و حالا...
اصلا دوس ندارم پیدام کنن! یه گوشه افتادیم دیگه...
نگفتی چرا خط تلفن ات رو فروختی؟
باید پول پیش صابخونه رو میدادم و کرایه خونه هم اضافه شده که... چیکار باس می کردم؟!
الان اوضاعت چه طوره؟ هنوز پردیس زندگی میکنی؟
نه، اومدم تهرون! ناسلامتی ما بچه تهرون هستیم و اون پایین مایینا (!) اما جامون تو تهرون نیس!
حالا چرا با فوتبال قهر کردی؟
چون دیگه مث قبل از فوتبال و تماشای بازیا لذت نمی برم!
رونالیدینو هم چند وقت پیش مصاحبه کرده و همین حرفا رو زده بود؟
ولمون کن بابا! رونالدینیو که یه پاش برزیله و یه پاش اسپانیا و سفیر بارسا شده!
پس خیلی هم بی خبر نیستی و اخبار فوتبال رو پیگیری میکنی؟
این و اون میگن و ما هم می شنویم!
حالا چرا با فوتبال قهر کردی؟
قهر نکردم اما کاری به فوتبال ندارم!
از باشگاه پرسپولیس کسی حالی، احوالی ازت پرسیده؟
(به طعنه) شما بنویس بله، هر روز زنگ میزنن و حال و احوالم رو می پرسن!
به نظر میرسه دلخوری؟
دلخور چرا؟! همه میدونن توی ورزش و فوتبال این مملکت پهلوون زنده رو عشقه... هر کی باید به فکر جیبش باشه و ... ولش کن! الان یه چیزی میگم و تو رو هم می شناسم تیترش می کنی و... حوصله داستان و حاشیه جدید رو ندارم!
میشه ولش نکنیم بابا؟! داداش خیلی حرفه که مجتبی محرمی دربی رو ندیده و به جاش فیلم سینمایی تماشا کرده ... این یه نوع دهن کجی یا اعتراض خاموش به مدیران و مسوولان فعلی فوتبال و پرسپولیسه که ستاره شون رو فراموش کردن. اسمش اعتراض نیس؟
نه! منو وارد این داستانا نکن! من به قاعده خودم یه تصمیمی گرفتم و فوتبال نگاه نمی کنم حالا اینکه...
آخرین بار مصاحبه ات رو با بهروز رهبری فرد دیدم؟
انتظار نداشتم یه سری چیزا رو بهروز بذاره پخش بشه و ... مثلا سیگار کشیدنم رو!
به هرحال مصاحبه بدی نبود و خیلی هم بهروز ازت تعریف و تمجید کرد؟
چی بگم؟ دستش درد نکنه!
همین الان و توی همین لحظه مجتبی محرمی به چی فکر میکنه؟
به قطعه 36 بهشت زهرا!
جدا؟!
آره! چند سال پیش کنار قبر پدر، مادر و داداشم واسه خودم قبر سفارش دادم و حالا روزا رو می شمارم که ...
خدا نکنه داداش؟ این چه حرفیه؟
راستش قبلا به خودت هم گفتم که همیشه فکر می کردم توی 35 سالگی میمیرم. بعد که این سن رو رد کردم با خودم فکر کردم 40 سالگی دیگه تمومه اما الان 62 سالمون شده و هنوز ... بسه دیگه!
این حرفا رو نزن آقا مجتبی! تو هنوزم توی هوادارای پرسپولیس محبوب و عزیزی و حتی میدونم استقلالی ها هم دوستت دارن؟
اینا دلخوشی های گهگداری منه که ... چی بگم؟ گذریه و ...
(برای عوض کردن فضای مصاحبه و به شوخی) ولی من هنوزم باورم نمیشه که مجتبی محرمی دربی رو ندیده باشه؟
دیوونه ای؟! (تکیه کلام محرمی است)
نه، واقعا باور نمی کنم و احساس می کنم داری یه جورایی اعتراض می کنی یا اینکه...
به جون بچه ام و دخترم آرینا میگم!
باور کردم! ( بزرگ ترین دلخوشی مجتبی محرمی روی کره زمین الان دخترش است که در ایران زندگی نمی کند و هرگز الکی اسمش را نمی آورد یا قسم نمی خورد) باور کردم اما میدونی دربی خیلی قشنگی شد؟ هر دو تیم هجومی بازی کردن و ...
دمشون گرم!
همین؟!
( کمی آرام تر می شود و با شوخ طبعی همیشگی) می خوای بهشون پاداش بدم؟! دمشون گرم خوب بازی کردن و روی اعصاب هواداراشون راه نرفتن!
نمیدونم چی بگم اما توی همین حرفا و ندیدن دربی کلی حرفه... من که میدونی از صحبت کردن باهات خسته نمیشم اما دیگه نمی خوام بیشتر از این مزاحمت بشم و اگه کاری یا صحبت دیگه ای نداری...؟
نه، حرفی ندارم و ... (با همان لحن مهربان و بامعرفت همیشگی) به هرحال داداش ببخشید که نتونستم به سووالات تو درباره دربی جواب بدم چون واقعا ندیدم و امروز دربی و فوتبال به درد من نمی خوره!
تکمله؛ گپ و گفت نیمروزی من با مجتبی محرمی به پایان رسید اما هر چقدر با خودم فکر کردم نتوانستم نقطه بگذارم و تیتر بزنم و همه چیز را ببندم. اهل شعارنویسی و توهین به شعور مخاطب هم نبوده و نیستم و واضح و روشن است که در این مملکت قدر بزرگان خود را نمی دانیم. عادت دیرینه ما ایرانیان است که دور از جان مجتبی محرمی زمان مرگ یاد بزرگان خود می افتیم؛ فرقی هم نمی کند در فوتبال باشد، سینما یا فرهنگ! فراموش می کنیم و فراموش هم نکنیم می نویسیم که مقصر خود مجتبی محرمی ها هستند اما هرگز نمی نویسیم او همان کسی است که به پیشنهادات نجومی در دهه 60 و 70 پشت پا زد. قید پول های آنچنانی باشگاه های پولدار را به خاطر پرسپولیس زد و به تنها کسی که بدی کرد خودش بود و بس! حالا مجتبی محرمی خسته و درمانده، تنهای تنها مانده است مثل یک جزیره و شاید هم حق داشته باشد از فوتبال و دربی بیزار باشد...
