مسعود اقبالی درباره عملکرد تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ گفت: پیش از آغاز رقابتها ترجیح دادم درباره تیم ملی زیاد صحبت نکنم، اما همان زمان هم تأکید کردم که این تیم شانس چندانی برای کسب نتیجه و موفقیت نخواهد داشت و این موضوع قابل پیشبینی بود. در فوتبال چهار پارامتر اساسی شامل تکنیک، تاکتیک، آمادگی جسمانی و مسائل روانشناختی نقش تعیینکنندهای دارند، اما تیم ملی ایران در هیچیک از این بخشها برتری یا امتیاز قابل توجهی نسبت به رقبا نداشت و به نوعی از همان ابتدا تیمی از پیشباخته به نظر میرسید.
مدرس رسمی فیفا اضافه کرد: تنها امیدی که وجود داشت، قرار گرفتن ایران در گروهی نسبتاً سادهتر بود و تصور میشد شاید بتوان از این فرصت برای صعود به مرحله حذفی استفاده کرد، اما این اتفاق رخ نداد. یکی دیگر از مشکلات تیم ملی، نبود شناخت و آگاهی کافی کادرفنی از حریفان و حتی شرایط محیطی خارج از زمین مسابقه بود. نمیتوان مسائلی مانند مسافت طولانی سفر، اختلاف ارتفاع یا نحوه ورود و خروج به آمریکا را بهعنوان بهانه مطرح کرد. در مجموع، تیم ملی عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش نگذاشت.
اقبالی با تمجید از تلاش بازیکنان عنوان کرد: آنها تمام توان خود را در زمین مسابقه به کار گرفتند. از نظر دوندگی، جنگندگی و تلاش، کمکاری از سوی بازیکنان دیده نشد. شاید پیش از آغاز جام جهانی این نگرانی وجود داشت که تیم ملی از نظر آمادگی جسمانی با مشکل مواجه شود، اما بازیکنان در هر سه مسابقه تا حد توان جنگیدند ولی این برای صعود به مرحله حذفی کافی نبود.
این کارشناس در ارتباط با اینکه برخی معتقدند کادرفنی از نظر تاکتیکی شناخت کافی از حریفان نداشت، گفت: صددرصد همینطور است. علاوه بر این، باید در نظر داشت که کادرفنی تیم ملی تجربه حضور در چنین تورنمنت بزرگی را نداشت و این موضوع در عملکرد تیم کاملاً مشهود بود. احساس میکنم مسائل دیگری برای کادرفنی در اولویت قرار داشت. برای من بسیار عجیب بود که پس از بازگشت تیم ملی به ایران، مراسم استقبال برگزار شد. این سؤال مطرح است که به چه دلیل چنین استقبالی صورت گرفت؟ مگر تیم ملی قهرمان جام ملتهای آسیا یا یک تورنمنت معتبر شده بود که چنین مراسمی برای آن برگزار شد؟
اقبالی با انتقاد از فضای ایجادشده پس از پایان جام جهانی تصریح کرد: متأسفانه فضایی درباره عملکرد تیم ملی شکل گرفت که با نظر بسیاری از کارشناسان و حتی افکار عمومی همخوانی نداشت. در حالی که تیم ملی نتوانست به اهداف خود دست پیدا کند، برخی تلاش کردند عملکرد این تیم را موفق جلوه دهند.
وی به نحوه انتخاب بازیکنان تیم ملی اشاره کرد و گفت: دعوت از برخی بازیکنان به تیم ملی نیز شائبهبرانگیز بود. برای مثال، دنیس درگاهی را بدون اینکه حتی یک دقیقه فرصت بازی پیدا کند، به جام جهانی بردیم. واقعاً این تصمیم چه توجیهی داشت؟ این ذهنیت ایجاد شد که گویی برخی صرفاً برای حضور در جام جهانی در فهرست تیم ملی قرار گرفته بودند. در حالی که میشد چند بازیکن جوان و آیندهدار را به این مسابقات اعزام کرد تا تجربه بینالمللی کسب و در آینده به فوتبال ایران کمک کنند.
اقبالی خاطرنشان کرد: به اعتقاد من فوتبال ایران در مسیر فروپاشی قرار گرفته است. امروز فوتبال ما با مشکلات جدی مدیریتی و ساختاری دستوپنجه نرم میکند و در کنار آن، موضوع فساد نیز به یکی از چالشهای مهم این حوزه تبدیل شده است. متأسفانه هیچ توجه جدی و برنامهریزیشدهای به مدارس فوتبال، آکادمیها و فوتبال پایه نمیشود و همین مسئله آینده فوتبال کشور را با تهدید مواجه کرده است. بخش زیادی از باشگاههای فوتبال ایران با بحران اقتصادی روبهرو هستند و حتی برخی از آنها در آستانه ورشکستگی قرار دارند. با وجود چنین شرایطی، طبیعی است که فوتبال ایران نتواند مسیر توسعه را طی کند.
مدرس رسمی فیفا با تأکید بر ضرورت اصلاح زیرساختهای فوتبال ایران گفت: با وجود همه این مشکلات، حتی اگر قهرمان جام جهانی هم میشدیم، باز هم این موفقیت نمیتوانست مشکلات اساسی فوتبال ایران را حل کند. افتخار واقعی برای فوتبال ایران این است که تیمهای پایه در ردههای مختلف سنی در آسیا به موفقیت برسند و فوتبال کشور از یک ساختار منظم، علمی و حرفهای برخوردار باشد. اگر به توسعه فوتبال پایه، استعدادیابی، آموزش و اصلاح ساختار مدیریتی توجه نشود، حتی کسب نتایج بزرگ در تورنمنتهای بینالمللی نیز تأثیر ماندگاری بر پیشرفت فوتبال ایران نخواهد داشت.
