یک نکته درباره جشن ازدواج خیابانی زوجهای جانفدا
روزنو :اگر کسی آگاهانه و از روی سلیقه شخصی تصمیم بگیرد مراسم ازدواج نگیرد، این انتخاب کاملا محترم است؛ اما اگر شرایط اقتصادی مردم را به حذف یک تجربه شیرین وادار کند و بعد همان حذف به عنوان یک ارزش معرفی شود، ماجرا دیگر فقط درباره سادهزیستی نیست.
برترینها: برگزاری مراسم ازدواج جمعی به مناسبت سالروز ازدواج حضرت زهرا و حضرت علی در شهرهای مختلف ایران، دیشب به یکی از مهمترین سوژههای رسانهای تبدیل شد. رسانههایی چون خبرگزاری فارس و خبرگزاری مهر با پوشش گسترده این مراسم، تصاویری باشکوه و مردمی از این رویداد ارائه دادند. در تهران نیز میدان میدان امام حسین به عنوان مرکز اصلی این جشن انتخاب شده بود و زوجهایی که در این مراسم حضور داشتند، با عنوان «جانفدا» معرفی شدند؛ عنوانی که بهوضوح بار ایدئولوژیک و حماسی خاصی را با خود حمل میکرد.
فضاسازی مراسم هم خالی از نشانههای معنادار نبود؛ ماشینعروسهایی شبیه خودروهای نظامی، جیپهای جنگی و حتی تصاویری از زوجهایی که با اسلحه کلاشینکف مقابل دوربینها ظاهر میشدند، همه چیز را به سمتی میبرد که انگار این مراسم فقط یک جشن ازدواج ساده نبود، بلکه تلاشی برای پیوند زدن مفهوم زندگی مشترک با روحیه سلحشوری، مقاومت و فداکاری نیز محسوب میشد. آن هم در شرایطی که جامعه ایران درگیر تنشهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی متعددی است و هر تجمع شبانهای میتواند معانی و پیامهای مختلفی در خود داشته باشد.
در کنار این فضای تبلیغاتی، نکتهای که بیش از هر چیز جلب توجه میکرد، مصاحبههای متعددی بود که شرکتکنندگان درباره «ساده گرفتن ازدواج» انجام میدادند. بسیاری از زوجها و خانوادهها تأکید میکردند که میتوان بدون تشریفات پرهزینه، بدون تالارهای مجلل و بدون مراسم سنگین هم زندگی مشترک را آغاز کرد. حرفی که در ظاهر منطقی و حتی قابل احترام است؛ مخصوصا در سالهایی که فشار اقتصادی باعث شده بسیاری از جوانها اساسا توان برگزاری یک مراسم معمولی را هم نداشته باشند.
بحران اقتصادی را تبدیل به فضیلت اخلاقی نکنید
واقعیت این است که در اطراف همه ما زوجهایی وجود دارند که به دلیل هزینههای سنگین، بدون جشن و مهمانی، بیسر و صدا زندگی مشترک خود را آغاز کردهاند. این اتفاق دیگر محدود به یک طبقه اجتماعی خاص نیست و به بخشی از واقعیت زندگی امروز ایرانیان تبدیل شده است. اما مسئله از جایی حساس میشود که این «ناچاری اقتصادی» کمکم در قالب یک فضیلت اخلاقی یا نسخه فرهنگی تبلیغ شود. اگر کسی آگاهانه و از روی سلیقه شخصی تصمیم بگیرد مراسم ازدواج نگیرد، این انتخاب کاملا محترم است؛ اما اگر شرایط اقتصادی مردم را به حذف یک تجربه شیرین وادار کند و بعد همان حذف به عنوان یک ارزش معرفی شود، ماجرا دیگر فقط درباره سادهزیستی نیست.
جشن ازدواج و تالار؛ خیلی هم قابل درک و قشنگ
برای بسیاری از آدمها، جشن ازدواج فقط یک مهمانی پرخرج نیست؛ بلکه خاطرهای تکرارنشدنی، فرصتی برای کنار هم بودن خانوادهها و لحظهای مهم در آغاز زندگی مشترک است. این حق طبیعی هر زوجی است که بتواند آنطور که دوست دارد، آغاز زندگیاش را جشن بگیرد؛ چه در قالب یک مراسم دانشجویی ساده، چه در یک ازدواج جمعی خیابانی و چه در یک تالار عروسی با سلیقه و سبک دلخواه خودش.
جامعه سالم، جامعهای است که تنوع انتخابها را به رسمیت بشناسد. همانقدر که باید به زوجهای مراسم دیشب احترام گذاشت و برای خوشبختیشان آرزو کرد، باید حق انتخاب زوجهایی را هم محترم دانست که رویای دیگری برای شب ازدواجشان دارند. زیبایی زندگی دقیقا در همین تکثر و تفاوت سلیقههاست؛ اینکه آدمها بتوانند بدون تحمیل، بدون قضاوت و بدون نسخهپیچی، زندگیشان را آنطور که میخواهند آغاز کنند.
