گفتگوی تند و افشاگرانه ریکاردو ساپینتو، سرمربی پرتغالی فصل گذشته استقلال، علیه رییس باشگاه اگرچه پاسخ او در عصبانیت به اظهارنظری از سوی علی تاجرنیاست اما سرشار از نکاتی است که کیفیت و ویژگیهای فصل پیش استقلال را زیر سوال میبرد.
ریکاردو ساپینتو در دومین دور حضورش در استقلال در شرایطی هدایت آبیها را در دست گرفت که در دوره اول، حضور او در استقلال چنگی به دل نزد و آنها با شکست در دو دربی، دو جام را از دست دادند. با این حال در شرایطی که استقلال پیش قرارداد کاریله سرمربی مشهور برزیلی را برای او ارسال کرده و توافق در حال انجام بود، ناگهان موجی در سوشال مدیای آبی برخواست و رخداد تجمعی در مقابل در باشگاه و شنیدن صدای نام ساپینتو از دهان باشگاه، مسیر بازگشت این مهاجم سابق تیم ملی پرتغال به این باشگاه را باز کرد. آن هم در شرایطی که او از مرتبه پیشین یک محرومیت طولانی و یک پرونده باز نشده در کارنامه داشت و حل این موضوع زمان زیادی از مدیران استقلال گرفت.
این تلاش مربوط به زمانی است که باشگاه ساپینتو را در یک مراسم مجلل به خبرنگاران معرفی کرد و سپس خریدهای بزرگ و میلیون دلاری استقلال در بازار نقل و انتقالات، آغاز شد. آنها شبیه به جواهایی که در یک مسابقه بختآزمایی بلیتشان میبرد، پول زیادی را در این عرصه هدر دادند و حالا ساپینتوی 53 ساله، میگوید مسئولیتی در قبال این خریدها نداشته و اغلب آنها را مدیریت باشگاه (تاجرنیا) شخصا انجام داده است. تازه او حضور یاسر آسانی در استقلال را هم تمام و کمال به خود نسبت داده و میگوید مدیر باشگاه کاملا مخالف این خرید بود.
در بخش مهم دیگری از صحبتها، ساپینتو ادعا کرده باشگاه، سعید فتاحی، مدیر اجرایی، تیم را برای تحت تاثیر قرار دادن داوران به مجموعه اضافه کرده، در حالی که او مخالف صددرصد فتاحی بوده است. این، ادعا از آنجا زیر سوال میرود که اغلب نزدیکان سرمربی سابق آبیها از رابطه خوب او و فتاحی باخبر بودند. البته این دو در روزهای پایانی ساپینتو ارتباط خوبی باهم نداشتند و مرد پرتغالی با مدیر تیم قهر بود و طبیعی است که امروز علیه وی چنین صحبتهایی را مطرح کند.
بنا بر ادعای ساپینتو، او مقابل جذب علی شجاعی، چپ پای سابق پرسپولیس، مقاومت کرده و جنپو را نمیخواست. در حالی که او بابت جذب آنتونیو آدان، کنار گذاشتن سیدحسین حسینی و موضوع کشدار انتقال عیسی آلکثیر که در نهایت خسارت مالی سنگینی را متوجه باشگاه استقلال کرد، توضیحی نداده است.
ساپینتو همچنین حذف استقلال از آسیا با نتایج ضعیف مقابل الحسین را متوجه مدیریت باشگاه کرده اما توضیحی برای شکست 7-1 برابر الوصل به زبان نیاورده است. مسابقهای که طبیعتا باید باعث اخراج او از استقلال میشد اما باشگاه مقابل انتقادات شدید و کشنده مقاومت کرد تا او یک هفته پیش از جنگ، سرمربی استقلال باقی بماند. در حالی که در مقاطعی برکناری ساپینتو ساده ترین کار برای مدیریت باشگاه و یک راه حل مورد قبول برای هواداران محسوب میشد.
در اینکه مدیریت استقلال سرشار از اشتباهات ادامهدار، ولخرجیهای باورنکردنی و عدم موفقیت در حوزه زیرساخت است، شکی وجود ندارد اما ساپینتو نیز نمیتواند نقش یک مربی موفق یا ناجی را به خود بگیرد و از کارنامه خود در دومین فصل حضور در استقلال دفاع کند. کما اینکه اگر تعطیلی لیگ به دلیل جنگ پیش نمیآمد، ممکن بود استقلال صدرنشینی شکننده خود را نیز از دست بدهد. آنها بازیهای مهم و دشواری را در پیش داشتند و همانطور که پس از برکناری ساپینتو هم دیدیم، هیچ جریان هواداری خاصی از این اخراج ناراحت نشد و تجمعی به راه نینداخت. آن هم در باشگاهی که جدایی یک سرمربی ایتالیایی (آندره استراماچونی) بدل به یکی از مهمترین موضوعات کشور شده بود.
به نظر نمیرسد سرمربی فصل پیش استقلال شانس مجددی برای فعالیت در فوتبال ایران داشته باشد. حتی اگر مصاحبه خود درباره ایران در اولین روزهای پس از تعطیلی فوتبال را تکذیب کرده و بگوید هیچ مصاحبهای علیه ایران انجام نداده است.
او میراثی از خود به جای نگذاشته و مسئولیتهایش در اتفاقات سال گذشته کتمان ناپذیر اند. راه برگشت بسته است آقای ساپینتو!
