عملکرد بیمه دانا حالا دیگر صرفاً محل بحث و انتقاد رسانهای نیست؛ یک نهاد رسمی دولتی نیز نسبت به وضعیت این شرکت هشدار داده و عملکرد آن در بازه اول فروردین تا دوازدهم مرداد ۱۴۰۵ را «بسیار ضعیف» ارزیابی کرده است.
به گزارش روزنو،سازمان اداری و استخدامی کشور در مکاتبهای رسمی، بر ضرورت استفاده از ابزارهای نظارتی در اختیار بیمه مرکزی تأکید کرده؛ موضوعی که نشان میدهد وضعیت بیمه دانا از سطح یک انتقاد معمول مدیریتی فراتر رفته و به مسئلهای تبدیل شده که نیازمند واکنش نهاد ناظر است.
اما پرسش اساسی همچنان بیپاسخ مانده است؛ مسئولیت این کارنامه متوجه چه کسی است؟
طبیعی است که در چنین شرایطی، نگاهها بیش از همه به مدیرعامل بیمه دانا، ابوالفضل آقادادی، دوخته شود. مدیری که باید درباره عملکرد مجموعه تحت مدیریت خود توضیح دهد و مشخص کند چرا یک شرکت بزرگ بیمهای به نقطهای رسیده که ارزیابی رسمی یک دستگاه دولتی از عملکرد آن، چنین ادبیات تندی را به همراه داشته است.
نکته قابل تأمل اینجاست که اگر هشدارهای نظارتی قرار باشد تنها در حد نامهنگاری و تذکر باقی بماند، عملاً چه تفاوتی با گذشته خواهد داشت؟ وقتی یک نهاد رسمی بر ضعف عملکرد تأکید میکند، انتظار افکار عمومی و سهامداران این است که نتیجه نظارت، اقدام عملی و اصلاح واقعی باشد؛ نه صرفاً تشکیل جلسات و صدور تذکرهای جدید.
از سوی دیگر، مطرح شدن بحث نارضایتی برخی مدیران دولتی و سهامداران عمده از وضعیت موجود، فشار بر مدیریت فعلی بیمه دانا را افزایش داده است. در چنین فضایی، احتمال تغییرات مدیریتی را نمیتوان نادیده گرفت؛ بهویژه اگر عملکرد شرکت در ادامه نیز نتواند انتظارات سهامداران و نهادهای ناظر را برآورده کند.
اکنون مسئولیت اصلی بر عهده بیمه مرکزی است. اگر عملکرد بیمه دانا واقعاً نیازمند برخورد نظارتی است، این برخورد چه زمانی و با چه ابعادی انجام خواهد شد؟
سهامداران و افکار عمومی منتظرند ببینند آیا این هشدار رسمی سرآغاز اصلاحات جدی در بیمه دانا خواهد بود یا اینکه باز هم یک نامه نظارتی دیگر به بایگانی مکاتبات اداری سپرده میشود.
این بار مسئله فقط یک گزارش ضعیف نیست؛ مسئله این است که آیا مدیریت فعلی برای این کارنامه باید پاسخگو باشد یا خیر
