طهماسبی در روایت خود نوشته است که او و پسرش بیش از ۱۲۰ روز در مرکز مهاجرتی آمریکا نگهداری شدهاند، در حالی که همسرش نیز در بازداشتگاهی جداگانه در تگزاس به سر میبرد. او تأکید کرده که خود و خانوادهاش دارای گرینکارت معتبر بودهاند و سابقه کیفری نداشتهاند.
به گزارش روز نو او در نامهای با اشاره به زندگیاش در آمریکا نوشته است: «من عاشق آمریکا هستم» و تأکید کرده که پسرش در آمریکا بزرگ شده و فارسی بلد نیست. طهماسبی همچنین درباره ارتباط خانوادگی خود با معصومه ابتکار نوشته که مادرشوهرش در ماجرای اشغال سفارت آمریکا در تهران در سال ۱۹۷۹، مترجم و سخنگوی انگلیسیزبان دانشجویان بوده است.
به گفته طهماسبی، آنچه برایش تکاندهنده بوده این است که دولت آمریکا بدون اطلاع قبلی و آنچه او «روند قانونی» میداند، برای لغو گرینکارتهای خانواده اقدام کرده است. او مدعی شده که این تصمیم تحت تأثیر یک «کارزار تخریبی اینترنتی» علیه خانواده همسرش قرار گرفته است؛ ادعایی که از سوی منابع مستقل تأیید نشده است
بر اساس گزارشهای منتشرشده، عیسی هاشمی، پسر معصومه ابتکار، نیز همراه همسر و فرزندش در ماه آوریل بازداشت شدند. وزارت خارجه آمریکا اعلام کرده بود که وضعیت اقامت دائم این سه نفر لغو شده و آنها در انتظار رسیدگی به روند اخراج قرار دارند.
طهماسبی در روایت خود همچنین از جدایی اجباری خانواده سخن گفته و نوشته است که او و پسرش در مرکز پردازش مهاجرتی دایلی در تگزاس نگهداری شدهاند، در حالی که همسرش در مرکز دیگری در جنوب تگزاس بوده است. او گفته ارتباط خانواده با یکدیگر نیز به تماسهای بسیار محدود خلاصه شده است.
این پرونده در حالی خبرساز شده که سابقه معصومه ابتکار در ماجرای گروگانگیری سفارت آمریکا در تهران، از سالها پیش یکی از موضوعات حساس در روابط ایران و آمریکا بوده است. با این حال، مریم طهماسبی در نامه خود تأکید کرده که نباید اقدامات یا سوابق اعضای خانواده همسرش، مبنای برخورد با او و فرزندش قرار گیرد.
او در بخشی از روایت خود شرایط پیشآمده را نوعی مجازات بر اساس «نسب خانوادگی» توصیف کرده و خواستار پایان بازداشت و بازگشت خانوادهاش به زندگی عادی شده است.
