طعنه روزنامه اصولگرا به روزنامه اصلاح طلب
روزنو :«کلمه حقی که از آن هدفی باطل دنبال میشود»، بهترین توصیف برای تیتر اصلی روزنامه سازندگی در روز سهشنبه است. تیتری که مدیران این روزنامه میتوانند بگویند حرف ما که نبود؛ نقلقول مستقیم از رئیسجمهور بود و حتی بالاتر از آن، کلام امام معصوم است، پس حرج و نقدی بر ما نیست.
روزنامه فرهیختگان نوشت: اما حتی آیه قرآن را هم میتوان در مسیر باطل قرائت کرد و طبعاً در پاسخ به اعتراض دیگران، نمیشود گفت کلام خداست و تقصیر ما نیست؛ چون ایراد نه به مفهوم، بلکه به مصداقی است که آن مفهوم برایش بیان شده است. از همین رو تیتر سازندگی که «اگر دشمن تو را به صلح دعوت کرد، آن را رد نکن» گرچه نقل از امیرالمؤمنین علیهالسلام است، اما برای مصداقی به کار رفته که به جای ابراز رضایت از تیتر شدن و اهمیت به کلام معصوم در یک رسانه، باید بابت سوءاستفاده از آن متأسف شد.
بدتر آنکه فقط هدفگذاری تیتر دربرگیرنده سوءاستفاده نیست، بلکه در محتوا هم کلام معصوم که مسعود پزشکیان نقل کرده، تقطیع شده و نیمی از آن ذکر شده تا استفاده ابزاری از کلام معصوم تکمیل شود!
رئیسجمهور در سخنرانی خود میگوید که «امیرالمؤمنین (ع) میفرمایند اگر دشمن تو را به صلح دعوت کرد، آن را رد نکن؛ اما پس از صلح نیز از دشمن غافل نشو و هرگز با خوشبینی به او نگاه نکن و به او اعتماد نداشته باش.» و روزنامه سازندگی فقط بخش اول را تیتر کرده است: «اگر دشمن تو را به صلح دعوت کرد، رد نکن.» و نکته جالب آنکه اصل کلام امیرالمؤمنین اینگونه است: «ولی پس از صلح، سخت از دشمن برحذر باش؛ چهبسا نزدیکی ورزد تا غافلگیر کند. پس، احتیاط پیشه کن و در این باره، حسنظن را متهم کن».
کدام پیشنهاد صلح؟!
گذشته از موضوع دینی و ابزار قراردادن تاریخ اسلام و کلام معصوم، در بعد سیاسی هم آنچه روزنامه سازندگی تیتر کرده، مصداقی نادرست است. کدام صلح؟ آیا دشمن اکنون صلحی پیشنهاد داده که ما بخواهیم درباره رد یا پذیرش آن تصمیم بگیریم؟
مرور یک سال گذشته برایآنکه بدانیم آنچه از نگاه روزنامه سازندگی «صلح» نام گرفته، از قضا تا چه حد بهآتشکشیدن صلح بوده، کافی است. در کمتر از یک سال دو بار به ایران حمله شده است، آن هم درست در میانه مذاکراتی که ادعا میشده برای توافق و برای «صلح» بوده است. حالا آیا میتوان سر زیر برف کرد و گفت دشمن به ما پیشنهاد صلح داده و بیایید بپذیریم؟
در همین ایام آتشبس هم که به هزار خدعه و عمل شکسته شده، بارها ایران از سوی آمریکا تهدید نظامی و حتی تهدید موجودیتی شده است، آیا این پیشنهاد صلح است؟! تهدید به بازگرداندن ایران به عصر حجر پیشنهاد صلح است؟
آمادگی مداوم سوخترسانها و توسعه سیستم پدافندی و تجهیز کشورهای متخاصم و سخن از تغییر نظام و ماجرای تجهیز کردهای تجزیهطلب که رئیسجمهور آمریکا صریح و علنی بیان کرد و نشانه نقشه آنها برای تجزیه کشور ما بود، پیشنهاد صلح است؟! اینهمه را ندیدن و کلام مولا را برای دشمنی ترامپ خرجکردن، اگر بلاهت نباشد، مفهوم بدتری دارد که بهتر است بگوییم همان بلاهت است! اینهمه را نبینیم و از پیشنهاد صلح ترامپ تیتر بسازیم؟ بیشتر شبیه یک دوربینمخفی برای آزمایش هوش و آزادگی و سیاستورزی و تعقل و وطندوستی مخاطب است تا یک تیتر واقعی!
پیام غلط به دشمن
اشکال دیگر آن تیتر، دادن پالس ضعف به دشمن است، خصوصاً آنکه آن جمله تقطیع شده به نقل از رئیسجمهور تیتر شده است. اینگونه دشمن درمییابد که در ایران هنوز هم کسانی هستند که سیاست و جنگوصلح را حتی در برابر حیلهگرترین سیاسان عالم، کاملاً سادهسازی کرده و با دو بند پیشنهادی که حتی در ظاهر هم امتیازی در برندارند، ذوقزده میشوند و حاضرند دیگران را به پذیرش آن، به نام پذیرش صلح دعوت کنند. این یعنی آمریکا دریابد تا همیشه کسانی در ایران هستند که اگر بر مسند قدرت باشند، مسیر دلخواه آمریکا را انتخاب میکنند و اگر در رسانه باشند، تلاش میکنند افکار عمومی مردم را در مسیر خواست آمریکاییها جهت دهند و اهل سیاست را به پذیرش خواست آمریکا ترغیب کنند. یک نکته حاشیهای هم آنکه شاید با تأمل در این تیتر و مصداق آن، بشود دریافت چرا برخی از مردم تا اسم صلح و آتش میآید، آشفته میشوند؛ آنها جنگطلب نیستند، اما آنقدر «تسلیم» را به اسم «صلح» به آنها قالب کردهاند که حالا از ریسمان سیاهوسفید هم میترسند و وقتی کسی میگوید صلح یا آتشبس، با خودشان میگویند لابد قصه، قصه تسلیم است. صلح امری است که رسولان برای آن آمدهاند؛ حیف است این مفهوم را با نسبتدادن آن به جنگطلبترین موجودات زمین به تحریفی اینگونه بکشانیم.
